O Tenisie Stołowym

Tenis stołowy narodził się w Anglii w latach 80. XIX wieku. Z biegiem czasu, kiedy gra stawała się coraz bardziej popularna (szczególnie wśród zamożniejszych Anglików) postanowiono sprzedawać sprzęt do gry (wcześniej służyły do tego przedmioty używane codziennie). Wkrótce pojawiły się też popularne nazwy powstałe od charakterystycznego dźwięku odbijanej piłeczki, takie jak ping pong czy whiff whaff. Ta pierwsza została nawet zastrzeżona w 1901 roku przez angielskiego producenta sprzętu J. Jaques & Son Ltd.Ping pong był używany jako nazwa w czasie gry drogim sprzętem Jaquesa, choć w tym samym czasie inni producenci używali nazwy „tenis stołowy”. Podobna sytuacja miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, gdy Jaques sprzedał prawa do nazwy ping pong firmieParker Brothers. Kolejną zmianę wprowadził James Gibb, angielski entuzjasta tenisa stołowego, który po wycieczce do USA w 1901 zaczął używać piłeczki z celuloidu. Ważna data dla tenisa stołowego to rok 1903, kiedy to E.C. Goode wprowadził okładzinyprzyklejane do deski. Na początku XX wieku gra bardzo szybko się rozwijała, nabywała kolejnych swoich zwolenników, a w 1902 odbyły się nawet nieoficjalne mistrzostwa świata. W 1921 został założony angielski Związek Tenisa Stołowego (ang. Table Tennis Association), a w 1926 powstała Międzynarodowa Federacja Tenisa Stołowego (ang. International Table Tennis Federation). W Londynie odbyły się pierwsze oficjalne mistrzostwa świata w roku 1926. Kolejną przełomową datą dla tej dyscypliny sportu był rok 1988, kiedy to tenis stołowy po raz pierwszy pojawił się w programie igrzysk olimpijskich w Seulu.

Od pewnego czasu ITTF starała się tak zmienić reguły gry, by te były bardziej przejrzyste i zrozumiałe dla przeciętnego kibica czy telewidza. Po pierwsze piłki o średnicy 38 milimetrów zostały zastąpione piłkami 40-milimetrowymi. Ten zabieg nieco spowolnił grę, choć przez bardzo szybki dzisiejszy sprzęt i kleje tenis stołowy nadal jest trudny do oglądania w telewizji. Po drugie zmniejszono liczbę punktów potrzebnych do wygrania seta (obecnie – 11, poprzednio – 21). Trzecią bardzo istotną zmianą było zaostrzenie przepisów odnośnie serwowania (wcześniej serwujący mogli łatwo zasłaniać piłkę), przez co zmniejszono przewagę zawodnika serwującego. Najnowszą zmianą jest materiał z którego wykonane są piłeczki. Celuloid zastąpił plastik.

Współczesny tenis stołowy jest bardzo szybką grą wymagającą od zawodników niezwykle energicznych ruchów i reakcji. Rozgrywka polega przede wszystkim na szybkości i rotacji nadawanej piłce, by sprawić przeciwnikowi jak najwięcej trudności przy jej odbiorze. Od ponad 20 lat w tym sporcie dominują Chinczycy, dla których tenis stołowy jest dyscypliną narodową. 

Tenis stołowy, zdaniem światowej sławy naukowców, pomaga rozwinąć inteligencję, zwiększyć koordynację ruchową i świadomość własnego ciała.
Tenis stołowy pomaga rozwinąć inteligencję dziecka, jednocześnie zwiększając jego sprawność fizyczną. O pozytywnym wpływie gry w tenisa stołowego na rozwój człowieka wypowiedział się znany światowy neurofizjolog kliniczny dr. Daniel G. Amen. Wybitny psychiatra twierdzi, że jest to jedyna dyscyplina, która ma tak znaczący wpływ na rozwój mózgu. A dzieje się tak, ponieważ gra dobrze wpływa na koordynację między dłonią a wzrokiem. Podczas meczów zawodnik musi być skupiony na piłeczce i odpowiednio szybko zareagować.
Takie ćwiczenie jest idealne dla małych dzieci, zwłaszcza tych w wieku przedszkolnym. W przyszłości ułatwi im ważną, choć z pozoru banalną czynność, jaką jest przepisywanie z tablicy. Aktywna gra w tenisa stołowego wykształca u zawodników takie same schematy, jakie mają miejsce przy przepisywaniu tekstu – jednoczesne obserwowanie i działanie. Przeprowadzone badania dowiodły, że dzieci, które miały aktywny kontakt z tą dyscypliną lepiej sobie radzą we wczesnych latach szkolnych. Dzieje się tak ponieważ od najmłodszych lat ćwiczą koncentrację i szybkość reakcji. Dodatkowo gra w ping-ponga może pomóc dzieciom w walce z dysleksją typu wzrokowego. U jej podłoża leżą zaburzenia percepcji pamięci -wzrokowej powiązane z zaburzeniami koordynacji wzrokowo-ruchowej i ruchowo-przestrzennej. A gra w tenisa stołowego harmonizuje pracę mięśni ze zmysłem wzroku.
Na Polskim gruncie tenisem stołowym w kontekście zdrowia zajął się Jerzy Grycan – wieloletni trener klasy mistrzowskiej tenisa stołowego, trener psychologiczny, instruktor oraz autor książki „Integralny tenis stołowy”. Grycan podkreśla zalety dyscypliny zarówno na poziome amatorskim, jak i zawodowym. Jakie cechy rozwija tenis stołowy według trenera? Przede wszystkim, bardziej niż inne dyscypliny, zwiększa wytrzymałość, poprawia zwinność i koordynację. Dzieje się tak ponieważ tenis stołowy jest jednym z najszybszych sportów.
„Po mocnym uderzeniu piłka leci z prędkością około 200 km/godzinę i ma być odebrana na przestrzeni 2-6 metrów. Czas między uderzeniami wynosi około 0.3-0.5 sekundy. Tenis stołowy wymaga wysokiej zdolności przystosowywania się do zmiennych i nieprzewidywalnych sytuacji – wyjaśnia trener. Tenis stołowy zwiększa również inteligencję dziecka. Wymaga opanowania szeregu taktycznych umiejętności: zasad, strategii, indywidualnego stylu gry. Wymaga wysokiej świadomości taktycznej gry, rozumienia konsekwencji różnorodnych strategii. W tenisie stołowym każdy może rozwinąć indywidualny styl gry wokół swoich silnych stron – dodaje autor książki Integralny tenis stołowy. Ping-pong pozwala dzieciom na lepszy start w dorosłość – dzięki grze najmłodsi zyskują odporność psychiczną, która jest niezbędna w dzisiejszym świecie. Jak mówi Jerzy Grycan: Silne współzawodnictwo, szybkość, zmienność, obciążenie na treningach i zawodach powoduje, że tenis stołowy stawia bardzo wysokie wymagania z punktu widzenia psychologicznego. Podczas gry wymagane są wysokie umiejętności antycypacji, wyczucia czasu, koncentracji, kontroli emocjonalnej, nieustępliwości itp.”

Dodaj komentarz